Şubat ve Mart aylarında, ateist olduğumu yakınlarıma açıklamıştım. Açıkça belirteyim, olumlu tek bir tepki dahi alamadım zaten beklemiyordum da. Her şeye rağmen beni ben olarak kabul eden bir babayiğit çıkmadı, hayatta ne kadar yalnız olduğumu daha iyi anladım.

Ama beni şaşırtan şeyler de oldu. Örneğin kendimi o kadar iyi gizlemişim ki söylediklerimi eşek şakası olarak algılayanlar dahi oldu. Çoğu büyüklerim ise bu durumun bir geçiş dönemi olduğunu, çoluk çocuğa karışınca değişeceğimi söylediler. Konuşmak için biraz erken ama o kadar da kolay lokma değilim hani.

İnançsız olduğumu hissedenler de olmuş. Benim için üzüldüklerini hala içimde Allah sevgisi olduğunu ama bunu farketmediğimi söylediler. İnsan inanmadığı bir şeyi nasıl sevebilir? Peki şimdi ne olacak diyenler oldu mesela, hakikaten şimdi ne olacak bana? İnanmadığım İslam hükümlerine göre hükmüm nedir? İşte bunu kısa süreye değin bilmiyordum.

İslam terminolojisinde din değiştiren müslümana veya inançsız hale gelene  ”mürted”, yapılan eyleme de “irtidat” deniyor. Bu durumda olan kişilerin durumu hakkında da iki görüş var. Diyanet işlerinin yumuşatılmış kaynaklarında bu kişiler hakkında bir şey yapılmaz deniyor ama biraz araştırdığımızda genel görüşün mürtedlerin öldürülmesi ve mallarına el konması yönünde olduğunu görüyoruz. Bu konu aslında dinde zorlama yoktur düşüncesiyle ters düşüyor, aslında pek de ters düşmüyor çünkü öldürülmüş insanlar zorlanamaz, çünkü ölüdürler.

Ben bu dünyaya müslüman olarak gelmedim. Bu dünyaya temiz bir yaprak olarak geldim ben, siz karaladınız üstümü sonra da reddedince kabullenemiyorsunuz. Sahibi olmadığınız kağıdı yırtmaya çalışıyorsunuz. Ölüm tehditleri savuruyorsunuz. Cesaret gösterileri yapıyorsunuz. Ama şunu iyi bilin müslüman aleminde insanların bu kadar küçük sebeplerden büyük bir soğukkanlılıkla öldürmesi bu toplumların kendilerine olan büyük güvensizliklerinden kaynaklanıyor. Bununla yüzleşmeniz gerekiyor.

Birini öldürmek çok kolaydır, koyarsın tabancayı şakağına ya da dayarsın bıçağı boğazına bitiriverirsin işini adamın. Gerçeklerle yüzleşmek ise bir insanı öldürmekten her zaman daha zor olmuştur. Beni öldürmeniz size hiç bir şey kazandırmayacaktır. Beni öldürmek gerçeklerin ne olduğunu değiştirmeyecektir. Sizin atalarınız da savundukları diğer tanrılar uğruna kim bilir ne kadar masum insanı öldürdüler, bunları çabuk mu unuttunuz? Sonra da bu tanrılar unutulup gittiler. Sorgusuz bağlandığınız şu tanrılarınız yarın yeni nesiller tarafından geçmişte olduğu gibi alay konusu olacaklar. Alay konusu olmadan belki ben ve benim gibi bir sürü masum insanı söylediklerinden dolayı öldüreceksiniz siz öldürmüş bizse ölmüş olacağız. Kitaplarımızı, yazdıklarımızı yakacaksınız, sileceksiniz. Emin olun yenisi yazılacak. Düşüncelerini hayatından daha çok önemseyen insanlar her zaman var olmuştur, olacaktır. Bunu durdurmak mümkün değildir. Durdurdum sanırsınız, yenileri türer.

Ama her şeye rağmen beni yine öldürmek istiyorsanız lütfen öldürün. Ama “ibne” kelimesini bir hakaret olarak kullanıp travestilerle beraber olan ikiyüzlüler, namus bekçisi olup çıkmaz sokakta sübyancılık yapanlar, tek başına mülayim olup toplumla canavarlaşan pısırıklar, kendi ahlaksızlıklarını görmeyip başkalarınınkini görenler öldürsün beni. Beni öldürsünler ki çocuklarınız, torunlarınız da sizden tiksinsinler, size benzemesinler. Ama onları da o kadar duyarsızlaştırmışsınız ki onlar da bir şey hissetmiyorlar sizin gibi. Cinsel birleşmenin nasıl gerçekleştirileceğini anlatan ayetler arapça okununca titreyerek ağlama krizine girersiniz, taşlanan, kolu kesilen insanlardan gözünüzü kaçırırsınız. İşte bu kadar duyarlısınız.

Muhtemelen benim öldürülmem kafanızda hiç bir şeyi değiştirmeyecek, bir hafta sonraki Risale-i Nur okuma gününde bunları unutmuş olacaksınız. Unutun. Çocuklarınıza ayrımcılığı öğretin, ikiyüzlü sevgiyi öğretin. Taraflı adaleti öğretin. Bunlara inanın. Çocuklarınızı da zehirleyin. Hiç ulaşamayacakları havuçlarına doğru koşsunlar, koşun. Hiçbir zaman düşünmeyin, zira sizin yerinize düşünecek olan her zaman bulunur. Öldürmeyin sizin yerinize öldürecek olan bulunur. Umursamayın, sizin yerinize umursayacak olan bulunur. Yaşamayın, sizin yerinize yaşayacak olan bulunur.