Kanunlara ve demokrasiye inanmıyorum. Eşitlik, hak sahipliği ve adaletin teoride ve pratikte çok farklı olduğunu bizzat görüyorum. Sadece belli bir kesim için, bir insan için; bütün bir toplumun acımasız bir kural topluluğu ile başbaşa bırakılması size de saçma gelmiyor mu? Zaten şu demokratik, insancıl diye konan kanunların da yüzyıllardır doğru dürüst işlemediği de ortada. Hatta herkesin korktuğu faşizm ve komünizm bile, kısmi eşitlikleri dağıtmakta, kapitalizmin arkasına gizlenmiş sözde demokrasiden daha başarılıdır.

Demokrasi, kapitalizm ile birlikte; demokratik bir şekilde acı çekmeyi ve demokratik bir şekilde cop yemeyi sağlayan bir sistem haline dönüşür. Bu yüzdendir ki göstermelik olarak sahip olduğumuz bu “seçme hakkı” denilen şey bize hapis, cop ve zulüm olarak geri dönecektir. Eskiden köprüden geçmek için eşkiyayla, ayıyla uğraşıyordunuz şimdi de devlet memuru ile, gişe cihazı ile uğraşıyorsunuz. Üstelik eskisinden daha fazla para ödüyorsunuz.

Daha “modern” bir şekilde acı çekmenin bize katkısı nedir? Peki yüzyıllardır değişen düzen ne içindir, kime hizmet etmektedir? Bu sorular aşamalı olarak düşünülebilir. Herkes sorumluluğu bir üstüne atar. Vatandaş, milletvekillerine; milletvekilleri dış mihraklara, dış mihraklar diğer dış mihraklara; onlar da tekrar halka atar suçu. Ve döngü bu şekilde tamamlanmış olur. Kısmen de doğrudur bu, sorunun çoğu vatandaştadır, insandadır. Ama o kandırılmıştır… Ağzına bir parmak bal çalınan bir saftır o. Ona ne yapacağını söyleyen bir sistem oluştur ve bunu bilinmeyen bir güce(kanun, din, töre) bağla. Al sana süper düzen! Sömürülmeyi isteyen milyarlarca insan… Cebime daha fazla para girecekse o seçilmiş bu seçilmiş, ne fark eder?

Oğlum, kızım sen de bunları düşünmeyi bırak artık, düzen bu! Değiştiremezsin! Böyle gelmiş böyle gider… Ne bir adım geri ne de bir ileri. Topluma uyun evlat!

ne kadar kavga etsek de

benzeriz birbirimize

iş işten geçince

sevişiriz her gece

ne fayda etse de

konuşuruz sessizce

belki birileri duyar diye…

Bu kısa yazıyı belediye seçimlerinden önceki akşam yazmıştım, internete aktarmak bugüne nasipmiş.