geldik!

Requiem For a Dream, bağımlılıklarımızı anlatan güzel ve bir o kadar da ürkütücü bir film. Ana karakterlerin her biri bir çeşit bağımlığa sahip örneğin esas oğlan olarak oynayan Jared Leto bir uyuşturucu bağımlısı, esas hatun olarak oynayan Ellen Burst ise bir televizyon bağımlısı. Televizyonda her gün izlediği ünlü bir yarışma programına oğluyla katılıp ünlü olmak gibi bir amacı var bu teyzenin. Bu yarışma programını ise kendini çok beğenmiş, yüksek sesle konuşan, arsız bir adam sunuyor ve sizi 5 dakikalığına Dünya’nın merkezi konumuna getiriyor adeta.

Geçen gün, annemin “Oğlum yarışma var sonra geleyim.” demesi üzerine şaşırdım. Neydi ki benden önemli olan bu yarışma ? Hani şu eskiden çıkan Çarkıfelek vardı ya, o tekrar yayınlanmaya başlamış yine Mehmet Ali Erbil sunuyormuş. Yine arsızca ve yüksek sesli bir şekilde aynı bahsettiğim yarışmanın sunucusu gibi… Yeri geliyor canlı yayında cinsellikten bahsediyor, yeri geliyor uzun eşşek oynatıyor… Sizi bir iki dakikalığına madara edip ünlü olmanızı sağlıyor; cebinize iki üç kuruş, çoluk çocuğunuza da cep telefonu verip avutuyor.

Bugün annem yemekten kalkıp oturma odasına gidince önemsedim ama uzun bir süre gelmedi sonra baktım ki hala o yarışmayı izliyormuş. Çok aldırış etmedim, oturdum bilgisayarıma, her gün yaptığım gibi. Sonra o gıcık ses kulağımda yankılanmaya başladı. We gooot a Winneeeer. Parmaktaaaan sonraaaa… Tappy tappy!! Asenaaaa!!!! Ne kadar da benzeşiyorduk o karelerle. Acaba biz de başka bir rüyaya ağıt mıydık ?